| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Finanse publiczne > Dyscyplina finansów publicznych > Zamknięcie ksiąg rachunkowych - błędy

Zamknięcie ksiąg rachunkowych - błędy

Zamknięcie ksiąg rachunkowych powinno zostać przeprowadzone w taki sposób, aby przygotowane sprawozdanie finansowe przedstawiało w sposób jasny, czytelny i rzetelny sytuację finansowo-majątkową jednostki. Jakie błędy towarzyszą zamknięciu roku w jednostkach sektora finansów publicznych?

8 Brak naliczenia i ujęcia w księgach rachunkowych dodatkowego wynagrodzenia rocznego (trzynastki)

Ewidencja dodatkowego wynagrodzenia rocznego w kwotach brutto następuje pod datą 31 grudnia roku poprzedniego, czyli tego roku sprawozdawczego, którego dotyczy. Należy również pamiętać o zaewidencjonowaniu w ciężar kosztów tego roku obrotowego pochodnych naliczanych od dodatkowego wynagrodzenia rocznego, tj. składek na ubezpieczenia społeczne i na Fundusz Pracy, które obciążają pracodawcę. Jak ująć w księgach rachunkowych zapisy z tym związane, przedstawia schemat 1.

9 Brak przekształcenia wyceny bieżącej składników aktywów i pasywów zaewidencjonowanych na kontach syntetycznych na wycenę bilansową

Wycenę aktywów i pasywów przeprowadza się przynajmniej raz w roku, tj. na dzień bilansowy (art. 28 ustawy o rachunkowości). Jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe dokonują tej wyceny na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości z uwzględnieniem postanowień rozdziału 2 rozporządzenia ministra finansów z 5 lipca 2010 r.

1 0 Brak rozliczenia i ujęcia w księgach rachunkowych skutków inwentaryzacji

Artykuł 27 ustawy o rachunkowości nakłada obowiązek rozliczenia wyników inwentaryzacji. Przekłada się to na obowiązek odpowiedniego ich udokumentowania i powiązania z zapisami wynikającymi z ksiąg rachunkowych. Powstałe różnice inwentaryzacyjne podlegają wyjaśnieniu, ujęciu, a następnie rozliczeniu w księgach rachunkowych roku, w którym przypada termin inwentaryzacji. Przez różnice inwentaryzacyjne należy rozumieć:

● niedobory – oznaczają sytuację, w której stan składników wynikający z przeprowadzonej inwentaryzacji jest niższy niż stan tych składników według zapisów wynikających z ksiąg rachunkowych,

● nadwyżki – oznacza sytuację, w której stan składników wynikający z przeprowadzonej inwentaryzacji jest wyższy niż stan tych składników według zapisów wynikających z ksiąg rachunkowych,

● szkody – oznacza sytuację, w której następuje utrata wartości danego składnika w wyniku zmniejszenia jego wartości użytkowych.

Zapisów księgowych dotyczących rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych dokonujemy na kontach z grupy kont 240 „Pozostałe rozrachunki”. Mogą to być odrębne konta syntetyczne powstałe z podziału konta 240, np. konto 241 „Rozliczenie niedoborów i szkód”, konto 242 „Rozliczenie nadwyżek”, czy też w ramach rozbudowania analityki bezpośrednio do konta 240.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYNAGRODZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

Jakub Pszczółkowski

Prawnik

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
Notyfikacje
Czy chcesz otrzymywać informacje o najnowszych zmianach? Zaakceptuj powiadomienia od ksiegowosc-budzetowa.Infor.pl
Powiadomienia można wyłączyć w preferencjach systemowych
NIE
TAK