| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Kadry i płace > Zatrudnianie i zwalnianie > Wezwanie do pracy w okresie wypowiedzenia

Wezwanie do pracy w okresie wypowiedzenia

Zwolnienie pracownika ze świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia odbywa się za jego zgodą. Bez zgody pracownika jest to możliwe jedynie wtedy, gdy wymaga tego uzasadniony interes pracodawcy, a celem zwolnienia nie jest szykanowanie pracownika.

Zwolnienie pracownika z obowiązku świadczenia pracy nie jest uregulowane w przepisach powszechnie obowiązujących (poza szczególnymi przypadkami zatrudnienia). W związku z tym kontrowersyjne jest zagadnienie, czy w okresie tego zwolnienia pracownik może zostać wezwany do świadczenia pracy, jeżeli pojawi się taka potrzeba.

WAŻNE!

W okresie wypowiedzenia pracownik ma obowiązek świadczenia pracy. Jednocześnie świadczenie pracy jest prawem pracownika, którego nie może być on pozbawiony jednostronną decyzją pracodawcy (wyrok SN z 28 października 1998 r., I PKN 361/98).

W praktyce bywa często tak, że pracownik jest zwolniony od obowiązku wykonywania pracy w okresie wypowiedzenia z zachowaniem prawa do wynagrodzenia (warto pamiętać o obowiązku wykorzystania urlopu w okresie wypowiedzenia, ale zazwyczaj okres wypowiedzenia jest dłuższy niż urlop). Taka sytuacja może mieć miejsce za zgodą pracownika. Wyjątkowo dopuszczalne jest zwolnienie pracownika (bez jego zgody) jednostronną decyzją pracodawcy z obowiązku świadczenia pracy z zachowaniem prawa do wynagrodzenia. Jest to możliwe tylko wtedy, gdy wymaga tego uzasadniony i istotny interes pracodawcy. Takie zwolnienie jest w ocenie Sądu Najwyższego możliwe ze względu na dobro pracodawcy i z poszanowaniem słusznych interesów pracownika oraz przy uznaniu tego za oczywisty wyjątek od zasady mówiącej o tym, że wynagrodzenie przysługuje tylko za pracę wykonaną (wyrok SN z 24 września 2003 r., I PK 324/02).

Zwolnienie jako oświadczenie woli

Oświadczenie pracodawcy o zwolnieniu pracownika z obowiązku świadczenia pracy jest w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego oświadczeniem woli. W sprawach nieunormowanych przepisami prawa pracy do stosunku pracy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego, jeżeli nie są one sprzeczne z zasadami prawa pracy (art. 300 k.p.). Oznacza to, że do jednostronnego cofnięcia oświadczenia woli pracodawcy o zwolnieniu pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia ma zastosowanie przepis art. 61 k.c. Stanowi on, że odwołanie oświadczenia woli jest skuteczne, gdy doszło do adresata jednocześnie z tym oświadczeniem lub wcześniej. Z powyższej reguły wynika, że późniejsze odwołanie oświadczenia woli wymaga dla swej skuteczności zgody adresata.

Warto przy tym podkreślić, że w orzecznictwie Sądu Najwyższego nie budzi wątpliwości teza o możliwości zastosowania przepisu art. 61 k.c. do oświadczeń pracodawcy składanych pracownikowi (wyroki SN: z 6 października 1998 r., I PKN 369/98, OSNP 1999/21/686; z 18 listopada 1999 r., I PKN 375/99, OSNP 2001/7/227; z 20 czerwca 2001 r., I PKN 475/00, OSNP 2003/8/204).

Przepis art. 61 k.c. stosuje się np. do cofnięcia wypowiedzenia umowy o pracę. W ocenie Sądu Najwyższego słuszne jest także jego użycie do cofnięcia oświadczenia woli pracodawcy o zwolnieniu pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia. Z utrwalonego orzecznictwa Sądu Najwyższego wynika jednoznacznie, że późniejsze odwołanie oświadczenia woli wymaga dla swej skuteczności zgody adresata. Jeśli pracownik oświadcza, że nie zgadza się na cofnięcie oświadczenia woli pracodawcy o zwolnieniu go z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, zgody takiej nie można domniemywać.

WAŻNE!

Skuteczne zwolnienie pracownika z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia przesądza o tym, że pracownik, który nie wyraża zgody na cofnięcie oświadczenia woli w tym przedmiocie, nie jest zobowiązany do podporządkowania się poleceniom pracodawcy świadczenia pracy we wskazanym miejscu i terminie.

W konsekwencji należy stwierdzić, że niezastosowanie się pracownika do takich poleceń pracodawcy nie stanowi ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych (wyrok SN z 5 lipca 2005 r., I PK 176/04).

Czytaj także:  Data wydania świadectwa pracy>>

Przykład

Tomasz M. był zatrudniony na stanowisku kierowniczym na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony z 12-miesięcznym okresem wypowiedzenia. 24 października 2008 r. pracodawca wypowiedział Tomaszowi M. umowę o pracę z zachowaniem okresu wypowiedzenia, w którym pracodawca zwolnił pracownika za jego zgodą od obowiązku świadczenia pracy. W piśmie z 18 marca 2009 r. pracodawca cofnął ww. oświadczenie i wezwał go do stawienia się do pracy celem jej świadczenia 25 marca 2009 r. Wskazano, że nieusprawiedliwione niestawiennictwo traktowane będzie jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. W piśmie z 25 marca 2009 r. pracownik oświadczył, że na cofnięcie oświadczenia woli o zwolnieniu go z obowiązku świadczenia pracy nie wyraża zgody. Wskazał, że zgodnie z art. 61 k.c. do cofnięcia oświadczenia woli przez pracodawcę, które doszło do pracownika, niezbędna jest jego zgoda. W kolejnych pismach pracodawca stwierdził, że pracownik zwolniony z obowiązku świadczenia pracy pozostaje w dyspozycji pracodawcy i musi się liczyć z możliwością wezwania do pracy. Pracodawca ponawiał wezwania do pracy, wskazał ostateczny termin stawiennictwa na 5 lipca 2009 r. oraz nałożył karę porządkową. Ostatecznie rozwiązał z Tomaszem M. umowę o pracę w trybie art. 52 § 1 pkt 1 k.p. z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych. Za powód wskazał odmowę stawienia się do pracy w dniu 5 lipca 2009 r. Pracownik odwołał się do sądu, który uznał, że zastosowanie w tej sprawie znajdzie art. 61 k.c. Tomasz M., który przyjął oświadczenie woli pracodawcy o zwolnieniu go z obowiązku świadczenia pracy w okresie wypowiedzenia, nie był zobowiązany do świadczenia pracy w tym okresie, oświadczenie to bowiem nie zostało skutecznie cofnięte przez pracodawcę.

Czytaj także: Jak odwołać ze stanowiska wójta, burmistrza, prezydenta>>

 

Postanowienia stron

Strony mogą postanowić o możliwości skutecznego wezwania pracodawcy do wykonywania pracy przez pracownika. W tym celu mogą zawrzeć w porozumieniu o zwolnieniu z obowiązku świadczenia pracy klauzulę, że dopuszczalne jest wezwanie pracownika do pracy w tym okresie. Należy również uzgodnić liczbę dni, na które pracodawca może wezwać pracownika oraz czy wezwanie do pracy jest dopuszczalne w każdym przypadku czy tylko w określonych przez strony sytuacjach. Jeżeli zastrzeżono taką możliwość, a pracownik podejmie już zatrudnienie u innego pracodawcy, może dojść do kolizji w związku z koniecznością jednoczesnego wykonywania pracy u dwóch pracodawców.

Ewa Drzewiecka

Podstawa prawna:

• art. 52 § 1 pkt 1, art. 300 Kodeksu pracy,

• art. 61 Kodeksu cywilnego,

• wyroki Sądu Najwyższego:

– z 28 października 1998 r. (I PKN 361/98, OSNP 1999/23/750),

– z 24 września 2003 r. (I PK 324/02, OSNP 2004/18/313),

– z 5 lipca 2005 r. (I PK 176/04, OSNP 2006/9–10/154).

reklama

Polecamy artykuły

Autor:

Źródło:

Samorzad.infor.pl

Zdjęcia


KPA. Komentarz do zmian99.00 zł

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYNAGRODZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

Liberty Direct

Liberty Direct to firma ubezpieczeniowa należąca do międzynarodowej Grupy Liberty Mutual Insurance, oferująca usługi dla Klientów indywidualnych oraz małych przedsiębiorstw.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »