| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Podatki > Podatki dochodowe > Świadczenia nieodpłatne a zgoda i korzyść pracownika

Świadczenia nieodpłatne a zgoda i korzyść pracownika

Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 8 lipca 2014 r. (sygn. akt K 7/13) uznał za zgodne z Konstytucją przepisy o opodatkowaniu nieodpłatnych świadczeń na rzecz pracowników. Wyrok jest ważny przede wszystkim z tego powodu, że wyjaśnia kryteria i metodologię, którymi należy się kierować przy określeniu, które świadczenia (i kiedy) będą przychodem pracownika do opodatkowania, a za które (i kiedy) nie należy pobierać podatku.

Świadczenia określone w umowie

Świadczenie nieodpłatne, które musi zostać opodatkowa­ne, ma cechę dobrowolnego przyjęcia go przez pracow­nika. Trybunał wskazał szczególną sytuację, gdy nie ma wątpliwości, czy ta dobrowolność wystąpiła. Jest tak, gdy w umowie o pracę zostały wskazane określone świad­czenia, które pracodawca będzie wypełniał na rzecz pracownika (np. mieszkanie służbowe, bilet miesięczny, pakiet ubezpieczenia zdrowotnego czy dowóz do pracy).

Akceptując warunki umowy, pracownik wyraża zgodę na przyjęcie tych świadczeń. W praktyce jest to z jego subiektywnej perspektywy element wynagrodze­nia za pracę.

Podobnie nie ma wątpliwości co do dobrowolności, gdy świadczenie nieodpłatne zostanie zaproponowane już w czasie trwania stosunku służbowego czy stosunku pracy - i po uzyskaniu zgody pracownika zostanie pod­pisany aneks do umowy o pracę. Analogiczny skutek będzie miało też wskazanie za pośrednictwem umowy o pracę regulaminów regulujących zasady przyznawa­nia pracownikom świadczeń nieodpłatnych.

Zgoda pracownika powinna być efektem oceny pracownika, że świadczenie - z punktu widzenia jego sytuacji zawodowej, życiowej, rodzinnej - jest celowe i przydatne, leży w jego interesie (czyli że w przypadku braku świadczenia ze strony pracodawcy, to pracownik musiałby ponieść ten wydatek, zaś przy­jęcie świadczenia oferowanego przez pracodawcę ozna­cza zniknięcie tego wydatku z budżetu pracownika).

Trybunał Konstytucyjny podkreślił, że pracownik - wyrażając zgodę - powinien znać wartość świadczenia.

Udzielenie zgody przez pracownika powinno mieć miejsce wtedy, gdy pracownik otrzyma od pracodawcy informację, ile warte jest świadczenie oraz jaka będzie kwota podatku dochodowego z tego tytułu. Udzielenie przez pracownika zgody z uwzględnieniem tych infor­macji będzie miało charakter zgody pełnej i świadomej.

Polecamy serwis: Podatki dochodowe

Interes pracodawcy a interes pracownika

Jako kryterium pomocnicze przy rozpoznawaniu świad­czeń nieodpłatnych, które podlegają opodatkowaniu, Trybunał wskazał swego rodzaju test polegający na sprawdzeniu, kto uzyskuje korzyść na danym świadcze­niu. Jeżeli świadczenie jest ponoszone w interesie pra­codawcy, to podatek nie obciąża pracownika.

Taki test łatwo przeprowadzić, gdy zapewnienie świadczenia pracownikowi nakazuje prawo - np. świad­czenia bhp, które służą stworzeniu odpowiednich warun­ków pracy. Również takie świadczenia, jak: dokształca­nie pracowników, organizowanie spotkań (wyjazdów) integracyjnych czy organizowanie ich dowozu do pracy, leżą - wydaje się - przede wszystkim w interesie pra­codawcy. Trybunał miał jednak wątpliwości, czy uznać imprezy integracyjne za podlegające podatkowi. Obec­nie to od sądów administracyjnych zależy, czy podzielą te wątpliwości i uznają udział pracowników w imprezach integracyjnych za wolny od podatku dochodowego.

reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYNAGRODZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

S&P Audyt Sp. z o.o.

Podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »