| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Sprawozdawczość > Sprawozdawczość finansowa > Odpisy z tytułu trwałej utraty wartości w sprawozdaniu finansowym

Odpisy z tytułu trwałej utraty wartości w sprawozdaniu finansowym

Odpisy aktualizujące z tytułu trwałej utraty wartości odnosi się w ciężar pozostałych kosztów operacyjnych, co znajduje swoje odzwierciedlenie w rachunku zysków i strat w wyniku z działalności pozaoperacyjnej. Gdy jednak aktywa aktualizowane odpisem objęto wcześniej aktualizacją wyceny, to wtedy taki odpis pierwotnie zmniejsza różnicę z przeszacowania wartości aktywów, odniesiony na fundusz jednostki, a wtórnie niepokrytą nadwyżkę zalicza się do pozostałych kosztów operacyjnych.

Warto jednak zauważyć, że imperatyw kategoryczny co do uwzględnienia instytucji aktualizacji, w tym nieplanowej z tytułu trwałej utraty wartości, składników aktywów, zawierają nadrzędne zasady rachunkowości, wyrażone ustawą z  dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości.

Przykładowo, rzetelne i jasne przedstawianie sytuacji majątkowej i finansowej oraz wyniku finansowego zawiera art. 4.1  ustawy o rachunkowości, a nakaz uwzględniania w wyniku finansowym zmniejszenia wartości użytkowej lub handlowej - art.. 7.1 przedmiotowej ustawy.

Jak wiemy, jednostki sektora finansów publicznych prowadzą rachunkowość na podstawie przepisów o rachunkowości, w tym w/w ustawy, z uwzględnieniem zasad ujętych ustawą z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Jeśli więc w ocenie jednostki istnieje duże prawdopodobieństwo, że kontrolowany przez jednostkę składnik aktywów nie przyniesie w przyszłości w znacznej części lub w całości przewidywanych korzyści ekonomicznych, to taka sytuacja uzasadnia zastosowanie kategorii odpisu aktualizującego z tytułu trwałej utraty wartości. Pożądaną i celową reperkusją takiego zabiegu jest doprowadzenie wartości aktualizowanego składnika aktywów do możliwej do uzyskania ceny sprzedaży netto, a w przypadku jej braku - do wartości godziwej.

Wyższą wartość księgową korygujemy odpisem do niższej wartości wynikającej z ceny sprzedaży czy wartości godziwej. Pamiętajmy, że w odmiennym scenariuszu, czyli gdy wartość księgowa jest niższa od tej wynikającej z ceny sprzedaży/wartości godziwej, to nie ma podstaw do skorzystania z odpisu z tytułu trwałej utraty wartości.

Przyczyny powodujące trwałą utratę wartości są zróżnicowane, lecz dadzą się pogrupować na te związane ze:

  • zużyciem fizycznym;
  • zużyciem moralnym (ekonomicznym).

Przesłankami uzasadniającymi odpis z tytułu trwałej utraty wartości są:

  • skutki postępu technicznego, zmiany technologii, galopujący wręcz rozwój informatyzacji, digitalizacji, powodujący brak przydatności bądź jej ograniczenie dla danego składnika majątku w działalności jednostki;
  • skutki zmian rynkowych (rozwój konkurencji), prawnych, organizacyjnych (restrukturyzacja), powodujące zaniechanie części działalności przez jednostkę;
  • fizyczne uszkodzenie danego składnika aktywów;
  • analiza rentowności korzyści uzyskiwanych z eksploatacji, która uprawdopodobnia tezę odwrotnej do oczekiwanej korelacji nakładów do wyników; rezultaty przyszłe są nieadekwatne do oczekiwań.
reklama

Polecamy artykuły

Narzędzia księgowego

POLECANE

WYNAGRODZENIA

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Kudlicki

Adwokat - specjalista z zakresu prawa karnego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »