| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Podatki > Pozostałe podatki i opłaty > Podatek od niektórych instytucji finansowych - interpretacja ogólna MF

Podatek od niektórych instytucji finansowych - interpretacja ogólna MF

Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 3 marca 2016 r. wyjaśnił m.in. takie kwestie jak określenie podstawy opodatkowania czy definicja podatnika. Następny problem, którym zajął się Minister Finansów, to kwestia ustalania powiązań pomiędzy podatnikami będącymi zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji.

II. Kolejny problem, który wyłonił się na skutek obowiązywania nowej ustawy, to definicja podatnika w niej określona, a konkretnie instytucja pożyczkowa jako podmiot udzielający pożyczek swoim pracownikom ze środków obrotowych lub środków z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych. Jak wskazuje art. 4 pkt 9 omawianej ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych, podatnikami podatku są instytucje pożyczkowe w rozumieniu art. 5 pkt 2a ustawy o kredycie konsumenckim.

Jak wyjaśnia Minister Finansów, kluczem w tym przypadku będzie intencja ustawodawcy, a zatem fakt, że zamiarem ustawodawcy nie było objęcie opodatkowaniem przedsiębiorstw udzielających pożyczek własnym pracownikom, lecz przedsiębiorstwa/instytucje pożyczkowe działające na polskim rynku. Ponadto  stosownych wskazówek udziela w tym zakresie treść ustawy o kredycie konsumenckim. Podkreśla ona wymóg zachowania odpowiedniej formy prawnej w takim przypadku (tj. sp. z o.o. czy spółka akcyjna) i złożenia oświadczenia o zamiarze prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie udzielania kredytów konsumenckich jako instytucja pożyczkowa.

Niezależnie od powyższego ustawa o kredycie konsumenckim wprost wskazuje, że nie stosuje się jej regulacji m.in. do umów o kredyt udzielany wyłącznie pracownikom zatrudnionym u danego pracodawcy w ramach działalności dodatkowej, w której pracownik nie jest zobowiązany do zapłaty oprocentowania lub jest zobowiązany do zapłaty rzeczywistej rocznej stopy oprocentowania niższej od powszechnie stosowanych na rynku. Równocześnie należy uwzględniać także funkcjonujące na gruncie ustawy o kredycie konsumenckim odwołanie do definicji kredytodawcy, zgodnie z którą za kredytodawcę uważa się przedsiębiorcę, który w zakresie swojej działalności gospodarczej lub zawodowej udziela lub daje przyrzeczenie udzielenia konsumentowi kredytu.

Zatem podatnik udzielający pożyczki własnym pracownikom nie spełnia powyższych wymogów, dlatego nie może zostać uznany za instytucje pożyczkową, która będzie podlegała podatkowi od niektórych instytucji finansowych.

III. Następny problem, którym zajął się Minister Finansów, to kwestia ustalania powiązań pomiędzy podatnikami będącymi zakładami ubezpieczeń lub zakładami reasekuracji. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 2 ustawy o podatku od niektórych instytucji finansowych w przypadku podatników, o których mowa w art. 4 pkt 5-8, podstawą opodatkowania jest nadwyżka sumy wartości aktywów podatnika, wynikająca z zestawiania obrotów i sald, ustalonego na ostatni dzień miesiąca na podstawie zapisów na kontach księgi głównej, zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości lub standardami rachunkowości ponad kwotę 2 mld zł. Wartość tę oblicza się łącznie dla wszystkich podatników zależnych lub współzależnych pośrednio lub bezpośrednio od jednego podmiotu lub grupy podmiotów powiązanych ze sobą. Co to oznacza? Odpowiedź w zakresie wykładni wyżej wskazanego przepisu znaleźć można w definicji na gruncie ustawy o rachunkowości lub w Międzynarodowych Standardach Rachunkowości.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

Kadry i płace 2019

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

Ltdconsulting.pl

Biuro księgowe wzbogacone o doradztwo i consulting gospodarczy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »