Tablice reklamowe zostały wprost wskazane w przepisach ustawy o podatkach i opłatach lokalnych jako budowle. Ich sytuacja jednak na gruncie podatku od nieruchomości jest skomplikowana. Z tego powodu nie zawsze można łatwo stwierdzić, kto jest z ich tytułu podatnikiem.
Tablica reklamowa jako budowla
W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2025 r. nie budzi wątpliwości to, że tablice reklamowe są na gruncie tego podatku budowlami. Jak bowiem wynika z art. 1a ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z 12 stycznia 1991 o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: u.p.o.l.), budowla to m.in. obiekt niebędący budynkiem, wymieniony w załączniku nr 4 do ustawy, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość jego użytkowania zgodnie z przeznaczeniem, wzniesiony w wyniku robót budowlanych, także w przypadku, gdy stanowi część obiektu niewymienionego w ustawie.
Jednocześnie pod poz. 25 załącznika nr 4 do u.p.o.l. wskazano (jako obiekty, o których mowa w tej regulacji) wolno stojące: wieżę, maszt, oświetlenie zewnętrzne, a także wolno stojące trwale związane z gruntem: instalację przemysłową inną niż wymieniona w załączniku, tablicę reklamową, urządzenie reklamowe.
Tablica reklamowa trwale związana z gruntem i wolno stojąca jest budowlą w rozumieniu podatku od nieruchomości.
Kiedy tablica reklamowa podlega opodatkowaniu?
Jak z tego wynika, aby tablica reklamowa podlegała opodatkowaniu jako budowla, musi być obiektem wolno stojącym i trwale związanym z gruntem. Trwałe związanie z gruntem to w rozumieniu art. 1a ust. 2c u.p.o.l. takie połączenie obiektu budowlanego z gruntem, które zapewnia temu obiektowi stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym niezależnym od działania człowieka, mogącym zniszczyć lub spowodować przemieszczenie lub przesunięcie się obiektu budowlanego na inne miejsce.
(...)
Materiał powstał na podstawie artykułu Małgorzaty Masłowskiej, opublikowanego w Gazecie Samorządu i Administracji
Przeczytaj pełną wersję artykułu w serwisie INFORLEX»
Więcej podobnych treści znajdziesz na inforlex.pl »