Nieczyste przetargi o zamówienie publiczne

W ramach postępowania przetargowego o udzielenie zamówienia publicznego na usługi instytucja zamawiająca nie może w terminie późniejszym ustalać współczynników wag i podkryteriów udzielania zamówienia - orzekł Europejski Trybunał Sprawiedliwości (ETS) w wyroku z 24 stycznia 2008 r. w sprawie Lianakis i in. / Dimas Alexandroupolis i in.

SYGN. AKT C-532/06

Wniosek o wydanie orzeczenia prejudycjalnego dotyczył wykładni Dyrektywy nr 92/50 odnoszącej się do koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na usługi. Wniosek ten został złożony w ramach sporu między konsorcjum biur projektów i ekspertów Lianakis a gminą Alexandroupolis. Gmina ta ogłosiła przetarg na wykonanie projektu katastru, zagospodarowania przestrzennego i wdrożenia ich dla jednej z dzielnic. W ogłoszeniu o zamówieniu jako kryteria udzielenia zamówienia, według pierwszeństwa, wymieniono, po pierwsze, udowodnione doświadczenie eksperckie w zakresie podobnych projektów przeprowadzonych w ciągu ostatnich trzech lat, po drugie, personel i wyposażenie biura, po trzecie, zdolność do wykonania projektu w danym terminie. W celu przeprowadzenia oceny zgłoszonych ofert komisja przetargowa gminy ustanowiła w trakcie procedury oceny współczynniki wagi i podkryteria w zakresie określonych w ogłoszeniu o zamówieniu kryteriów udzielania zamówienia. I tak waga trzech wymienionych kryteriów wynosiła odpowiednio 60 proc., 20 proc. i 20 proc. Ponadto określiła, że doświadczenie należy oceniać pod kątem wartości przeprowadzonych projektów, i w zależności od kwot zaprezentowanych przez poszczególnych oferentów przyznawała im określoną liczbę punktów za spełnienie danego kryterium. Stosując te zasady, zamówienie zostało udzielone konsorcjum Loukatos. Lianakis stwierdził, że to konsorcjum mogło wygrać tylko dzięki ustaleniu przez komisję przetargową w terminie późniejszym współczynników wagi i podkryteriów i odwołał się od decyzji rady gminy. Rozpoznająca sprawę grecka rada stanu zwróciła się do ETS z pytaniem o to, czy art. 36 ust. 2 Dyrektywy nr 92/50 stoi na przeszkodzie takiej praktyce komisji przetargowej.

UZASADNIENIE

ETS przypomniał, że art. 3 ust. 2 Dyrektywy nr 92/50 zobowiązuje instytucje zamawiające do zapewnienia, aby nie istniała dyskryminacja między różnymi usługodawcami. Zapisana w ten sposób zasada równego traktowania zawiera w sobie obowiązek przejrzystości. Ponadto z przepisu tego wynika, że w przypadku zamówień udzielanych na podstawie oferty najkorzystniejszej ekonomicznie instytucje zamawiające zamieszczają w specyfikacji zamówienia kryteria, które zamierzają stosować w miarę możliwości w kolejności przyznanego im znaczenia. Oznacza to, że instytucja zamawiająca musi podać wszystkie czynniki, które będzie brać pod uwagę w celu wyłonienia najkorzystniejszej ekonomicznie oferty. Potencjalnym oferentom należy bowiem umożliwić uzyskanie w chwili przygotowywania swoich ofert wiedzy o istnieniu i zakresie tych czynników. Zatem instytucja zamawiająca nie może stosować reguł dotyczących ważenia lub podziału na podkryteria kryteriów udzielania zamówienia, o których nie powiadomiła oferentów uprzednio. Wykładania ta znajduje poparcie w celu Dyrektywy nr 92/50, która zmierza do zniesienia przeszkód w swobodnym przepływie usług i w związku z tym do ochrony interesów podmiotów gospodarczych mających siedzibę w jednym z państw członkowskich pragnących oferować swe usługi zamawiającym z innych państw członkowskich.

ANNA OSTROWSKA-TOMAŃSKA

aplikantka adwokacka, doktorantka w Centrum im. Willy Brandta Uniwersytetu Wrocławskiego