Remont lokali użytkowych

W przypadku realizacji działań w budynku użytkowym, który nie wpisuje się w definicję pojęcia „budynek użyteczności publicznej”, ponoszone wydatki nie będą zaliczane do wydatków strukturalnych.

Do budynków użyteczności publicznej zalicza się budynki przeznaczone na potrzeby administracji publicznej, wymiaru sprawiedliwości, kultury, kultu religijnego, oświaty, szkolnictwa wyższego, nauki, wychowania, opieki zdrowotnej, społecznej lub socjalnej, obsługi bankowej, handlu, gastronomii, usług, w tym usług pocztowych lub telekomunikacyjnych, turystyki, sportu, obsługi pasażerów w transporcie kolejowym, drogowym, lotniczym, morskim lub wodnym śródlądowym, oraz inny budynek przeznaczony do wykonywania podobnych funkcji; za budynek użyteczności publicznej uznaje się także budynek biurowy lub socjalny (§ 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie).

Wyjątek stanowi sytuacja, gdy budynek użytkowy jest wpisany do rejestru zabytków i wszelkie działania wykonywane w obiekcie wymagają opinii konserwatora zabytków. W takiej sytuacji działania dotyczące konserwacji, restauracji oraz robót budowlanych należy ujmować w obszarze VII. Kultura, w kodzie 58. Ochrona i zachowanie dziedzictwa kulturowego.

W przypadku budynku wielorodzinnego mieszkalnego (którego część mogą stanowić lokale użytkowe), do wydatków strukturalnych ujmowanych w obszarze XIII. Inwestycje w infrastrukturę społeczną, w kodzie 78. Infrastruktura mieszkalnictwa, należy zaliczyć wyłącznie działania polegające na:

1) renowacji, remoncie lub modernizacji części wspólnych istniejących wielorodzinnych budynków mieszkalnych (tj. budynków mieszkalnych, w których występują więcej niż dwa lokale mieszkalne), obejmujące:

● odnowienie następujących głównych elementów konstrukcji budynku: dachu, elewacji zewnętrznej, stolarki okiennej i drzwiowej, klatki schodowej, korytarzy wewnętrznych/zewnętrznych, wejścia i elementów jego konstrukcji zewnętrznej, wind,

● usprawnienie (wymiana/remont) instalacji technicznych budynku (działanie kompleksowe),

● podniesienie efektywności (oszczędności) energetycznej budynku (termomodernizacja);

2) przygotowaniu do użytkowania nowoczesnych socjalnych budynków mieszkalnych dobrego standardu poprzez renowację i adaptację budynków istniejących, stanowiących własność władz publicznych lub własność podmiotów działających w celach niezarobkowych; zaadaptowane pomieszczenia na cele mieszkaniowe mogą być przeznaczone wyłącznie dla gospodarstw domowych o niskich dochodach lub dla osób o szczególnych potrzebach.

Projekty w zakresie infrastruktury mieszkaniowej powinny być elementem lokalnych programów rewitalizacyjnych przyjętych dla obszarów dotkniętych lub zagrożonych degradacją przestrzenną, fizyczną i wykluczeniem społecznym (lub dotyczyć obszarów spełniających warunki do objęcia ich takimi programami), w ramach których przewiduje się przedsięwzięcia w sferach: przestrzennej, technicznej, gospodarczej oraz społecznej, zmierzające do wyprowadzenia danego obszaru z sytuacji kryzysowej oraz stworzenia warunków do jego dalszego rozwoju.

Obszary, na których mogą być realizowane projekty z zakresu infrastruktury mieszkaniowej, powinny spełniać warunki kwalifikujące je do objęcia lokalnymi programami rewitalizacyjnymi, a więc spełniać minimum trzy z następujących kryteriów:

● wysoki poziom przestępczości i wykroczeń,

● niski wskaźnik prowadzenia działalności gospodarczej,

● porównywalnie niski poziom wartości zasobu mieszkaniowego,

● wysoki poziom ubóstwa i wykluczenia,

● wysoka stopa długotrwałego bezrobocia.

Za niekwalifikowane uznaje się wydatki ponoszone na prowadzenie prac w indywidualnych lokalach mieszkalnych, w tym również w przypadku poniesienia wydatków na remont/renowację/modernizację lokalu mieszkalnego udostępnianego kolejnemu lokatorowi. Tak więc kompleksowa wymiana instalacji elektrycznej w jednym lokalu mieszkalnym nie będzie stanowiła wydatku strukturalnego.

Wydatkami niekwalifikowalnymi w zakresie kodu 78. Infrastruktura mieszkalnictwa, będą również wydatki poniesione m.in. na:

● budowę budynków mieszkalnych,

● uzbrojenie terenu pod budowę budynków mieszkalnych,

● prowadzenie prac (remont, przebudowa itp.) w indywidualnych lokalach mieszkalnych,

● rozbiórka budynków pod budowę budynków mieszkalnych,

● zakup nieruchomości dla celów budownictwa mieszkaniowego.

PODSTAWY PRAWNE

● Rozporządzenie Ministra Finansów z 10 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji wydatków strukturalnych (Dz.U. Nr 44, poz. 255)

● Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690; ost.zm. Dz.U. z 2010 r. Nr 239, poz. 1597)