Czy wypłacane świadczenie urlopowe może uwzględniać sytuację finansową jednostki?

ODPOWIEDŹ: Wysokość świadczenia urlopowego ustala pracodawca.

UZASADNIENIE

Pracodawcy zatrudniający według stanu na dzień 1 stycznia danego roku mniej niż 50 pracowników w przeliczeniu na pełne etaty, którzy nie tworzą zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, mogą wypłacać pracownikom świadczenie urlopowe. Wysokość świadczenia urlopowego ustala pracodawca (w przepisach wewnątrzzakładowych, np. w formie zarządzenia), z zastrzeżeniem, że świadczenie urlopowe nie może przekroczyć kwoty odpisu podstawowego na fundusz w danym roku kalendarzowym. Podstawę do obliczenia wysokości świadczenia urlopowego stanowi przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w roku poprzednim lub w drugim półroczu roku poprzedniego, jeżeli przeciętne wynagrodzenie z tego okresu stanowiło kwotę wyższą. Wysokość świadczenia urlopowego należy zatem ustalać co roku. Jeżeli pracodawca nie ustali, w jakiej wysokości w danym roku pracownikom przysługuje świadczenie urlopowe, przyjmuje się, że powinien wypłacać świadczenie w wysokości odpisu podstawowego na fundusz. Wysokość świadczenia urlopowego nie może przekroczyć wysokości odpisu podstawowego na fundusz, odpowiedniego do rodzaju zatrudnienia pracownika, przy czym wysokość świadczenia ustala się proporcjonalnie do wymiaru czasu pracy pracownika (z wyjątkiem pracowników młodocianych).

Podstawa prawna:

art. 3 ust. 3 ustawy z 4.03.1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (j.t. Dz.U. z 2022 r., poz. 923).

Donata Hermann

Artykuł pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX. Zamów bezpłatny 14-dniowy dostęp do INFORLEX »