REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.
Rozwiązanie stosunku pracy z radnym. / fot. Fotolia
Rozwiązanie stosunku pracy z radnym. / fot. Fotolia

REKLAMA

REKLAMA

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym musi być związana z pełnieniem przez niego mandatu radnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 roku (sygn. II OSK 1454/17) oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w którym stwierdzono, iż rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Mazowieckiego kwestionujące uchwałę rady w gminy w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym.

REKLAMA

Wyrok ten zapadł w następującym stanie faktycznym.

REKLAMA

Rada gminy w październiku 2016 roku podjęła uchwałę w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. W uzasadnieniu przedmiotowej uchwały wskazano, iż co prawda w tej konkretnej sprawie nie zachodzi przesłanka określona w art. 25 ust. 2 zd. 2 ustawy o samorządzie gminnym (zgodnie z tym przepisem rada gminy odmówi zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), to jednak rada gminy ma prawo badać motywy pracodawcy zmierzające rozwiązać stosunek pracy z radnym. Zdaniem organu stanowiącego gminy w przedmiotowej sprawie pracodawca wskazał bardzo ogólne motywy i nie odniósł się do stanowiska pracownika będącego radnym.

Powyższa uchwała została zakwestionowana w trybie nadzorczym przez Wojewodę Mazowieckiego, który stwierdził jej nieważność. W ocenie organu nadzoru rada gminy może odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym wyłącznie wówczas, gdy jest to związane z pełnieniem mandatu radnego. Innymi słowy rada gminy stwierdziwszy, iż pracodawca zamierza rozwiązać stosunek pracy z radnym wskutek okoliczności, które nie są związane z wykonywaniem mandatu radnego, nie ma możliwości odmówić wyrażenia zgody w tym zakresie. Zdaniem Wojewody odmienna interpretacja w tym zakresie pozostaje w sprzeczności z ratio legis art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Organ ten wskazał, iż „rolą regulacji prawnych jest umożliwienie radnym skutecznego i bezpiecznego sprawowania ich funkcji. Oznacza to, że intencją ustawodawcy nie było wprowadzenie bezwarunkowej i bezwzględnej ochrony trwałości stosunku pracy radnego w okresie wykonywania mandatu, tylko wprowadzenie ochrony w ograniczonym zakresie. Zakres ten wyznaczają wyłącznie zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego”.

Dodatkowo organ nadzoru wskazał, iż w sytuacji, w której rada gminy stwierdzi, iż przedstawione przez pracodawcę powody rozwiązania stosunku pracy z radnym zostały sformułowane zbyt ogólnikowo, winna wezwać go do przedłożenia dalszych wyjaśnień, nie zaś dokonywać w tym zakresie subiektywnej oceny.

Dalszy ciąg materiału pod wideo

Zobacz: ZUS

Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez radę gminy, która wydała zakwestionowaną uchwałę. W skardze podniesiono zarzuty naruszenia:

- art. 91 ust.1 ustawy przez błędne jej zastosowanie i uznanie za sprzeczną z prawem uchwały w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, w sytuacji gdy w żaden sposób nie narusza ona prawa;

- art. 25 ust.2 ustawy poprzez błędną jego wykładnię i uznanie, że rada gminy nie mogła odmówić wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, gdyż podstawa rozwiązania stosunku pracy nie była związana z wykonywaniem mandatu radnego;

- art. 91 ust.3 ustawy przez niezawarcie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia istotnych okoliczności faktycznych i sprzeczne z rzeczywistym stanem sprawy przyjęcie, że rada nie podjęła żadnych kroków formalnych aby uzyskać wyjaśnienie co do stanowiska pracodawcy związanego z przyczynami rozwiązania stosunku pracy z radnym, podczas gdy prowadzono postępowanie wyjaśniające w ramach działań Przewodniczącego Rady oraz komisji stałych rady, zaś pracodawca zaproszony na sesję rady na nią nie przybył;

- art. 7- 10 i 77 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 91 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym poprzez błędne zaniechanie przez organ nadzoru jakichkolwiek działań mających na celu dokonanie ustaleń faktycznych związanych z ustaleniem, czy rada gminy i radni podejmowali działania mające na celu zbadanie motywów pracodawcy, stanowiących podstawę do wnioskowania o wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy, co stanowi o nieobiektywnym rozpoznaniu sprawy;

- art. 25 ust.2 ustawy poprzez błędne uznanie, że niedopuszczalnym było przyjęcie przez radę gminy zapewnienia radnemu stabilnej sytuacji zawodowej, jako podstawy odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 marca 2017 roku (sygn. VIII SA/Wa 129/17) w całości oddalił skargę uznając zakwestionowane rozstrzygnięcie nadzorcze za zgodne z prawem.

Zdaniem Sądu I instancji „w każdym przypadku niewyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy powinno być wykazane, ze wykonywanie przez pracownika mandatu radnego, choćby w najmniejszym stopniu determinuje decyzję pracodawcy o wypowiedzeniu umowy pracę”. Jednocześnie Sąd wskazał, iż „szczególna ochrona stosunku pracy radnego ujęta w art. 25 ust.2 ustawy ma na celu zapewnienie swobodnego i skutecznego sprawowania funkcji radnego. Nie jest to jednak tożsame z zabezpieczeniem radnego, chroniącym go bezwzględnie przed utratą pracy. Rada gminy podejmując uchwałę nie może ingerować w uprawnienia pracodawcy do zakończenia stosunku pracy z radnym. Ochrona stosunku pracy jest uzasadniona wyłącznie w sytuacji gdy zostanie udowodnione, że do rozwiązania stosunku pracy nie doszłoby gdyby pracownik nie posiadał mandatu radnego. Poprzez art. 25 ust.2 ustawy ustawodawca powierzył radzie funkcję kontrolną, uprawniającą do ingerencji w indywidualny stosunek pracy łączący pracodawcę z pracownikiem – radnym. W ten sposób przyznał pracownikom radnym szczególną ochronę, której celem jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu, a nie tworzenie szczególnych przywilejów w zakresie trwałości stosunku pracy. Ochrona trwałości stosunku pracy radnego nie ma charakteru bezwzględnego. Oznacza to, że jeżeli podstawą odmowy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Rada gminy ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę wyrażenia zgody z uwagi na status radnego i nie może się ograniczać do oceny, czy podane przez pracodawcę przyczyny uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym”.

Powyższy wyrok został w całości zaskarżony do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez radę gminy, która w skardze kasacyjnej zawarła zarzuty nawiązujące do podstaw skargi inicjującej przedmiotowe postępowanie sądowoadministracyjne.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 lipca 2017 roku (sygn. II OSK 1454/17) w całości oddalił skargę kasacyjną podzielając w tym zakresie stanowisko Sądu I instancji. Zdaniem NSA w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym prawidłowo organ ocenił, że rada gminy nie była uprawniona do odmowy wyrażenia zgody z uwagi na ogólnikowość wniosku o wyrażenie zgody. Jego zdaniem „należy podzielić stanowisko przyjęte w orzecznictwie sądowym o rozdzieleniu właściwości i przypisaniu właściwości sądom pracy rozstrzygnięcia sporu dotyczącego zasadności wypowiedzenia umowy o pracę. Uchwała rady o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie rozstrzyga, czy radny ma być zwolniony, a jedynie usuwa przeszkodę na rozwiązanie stosunku pracy i pozwala na rozwiązanie stosunku pracy z radnym przez pracodawcę, do którego należy ocena przyczyn wypowiedzenia, a w razie rozwiązania stosunku pracy rozstrzygnięcie sporu będzie należało do właściwości sądu powszechnego”.

Naczelny Sąd Administracyjny w całości podzielił pogląd zgodnie z którym „ochrona trwałości stosunku pracy radnego nie ma (…) charakteru bezwzględnego. Oznacza to, że jeżeli podstawą odmowy nie są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu, rada gminy ma obowiązek wykazać przyczyny usprawiedliwiające odmowę wyrażenia zgody z uwagi na status radnego i nie może ograniczać się do oceny, czy podane przez pracodawcę powody uzasadniają rozwiązanie stosunku pracy z radnym”.

Maciej Kiełbus

prawnik, Partner, specjalizuje się w zakresie prawa administracyjnego, w szczególności prawa samorządowego

Dr Krystian Ziemski & Partners Kancelaria Prawna spółka komandytowa w Poznaniu

www.ziemski.com.pl

Artykuł pochodzi z Portalu: www.prawodlasamorzadu.pl

Autopromocja

REKLAMA

Źródło: INFOR
Czy ten artykuł był przydatny?
tak
nie
Dziękujemy za powiadomienie - zapraszamy do subskrybcji naszego newslettera
Jeśli nie znalazłeś odpowiedzi na swoje pytania w tym artykule, powiedz jak możemy to poprawić.
UWAGA: Ten formularz nie służy wysyłaniu zgłoszeń . Wykorzystamy go aby poprawić artykuł.
Jeśli masz dodatkowe pytania prosimy o kontakt

REKLAMA

Komentarze(0)

Pokaż:

Uwaga, Twój komentarz może pojawić się z opóźnieniem do 10 minut. Zanim dodasz komentarz -zapoznaj się z zasadami komentowania artykułów.
    QR Code

    © Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone. Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A.

    Księgowość budżetowa
    Zapisz się na newsletter
    Zobacz przykładowy newsletter
    Zapisz się
    Wpisz poprawny e-mail
    Od 1 kwietnia 2024 r. 128 799 zł jednorazowego odszkodowania i 1431 zł za procent uszczerbku na zdrowiu [wypadki przy pracy]

    Monitor Polski: obwieszczenie Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości kwot jednorazowych odszkodowań z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej, które będą obowiązywały od 1 kwietnia 2024 r. do 31 marca 2025 r.

    Od 1 marca świadczenie wyniesie 336,36 zł. Ważniejsze, ze Senat chce objąć nim samorządowców sprzed 1990 r.

    Skrócenie do 7 lat okresu pełnienia funkcji sołtysa uprawniającego do otrzymania świadczenia i przyznanie świadczeń dla sołtysów pełniących funkcję przed 1990

    Każda pensja w budżetówce ma być wyższa o 20% (i więcej) od pensji minimalnej dla "wszystkich". Na dziś 5090 zł. Tego chcą związkowcy

    Pensja minimalna w budżetówce ma być wyższa o 20% od pensji minimalnej dla "wszystkich". Tego chcą związkowcy ze "Związkowa Alternatywa".

    Trzeba określić maksymalny poziom wynagrodzeń zasadniczych pracowników

    W regulaminach wynagrodzenie zasadnicze ustala się dla danego stanowiska pracy widełkowo – z podaniem kwoty minimalnej i maksymalnej.

    REKLAMA

    Nauczycielskie świadczenia kompensacyjne to odpowiednik emerytur pomostowych. Ile osób je pobiera?

    W grudniu 2023 r. świadczenia kompensacyjne pobierało 13,1 tys. osób, a przeciętna wysokość "kompensówki" wynosiła 3617,29 zł. Tak wynika z danych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.

    Nowe Standardy - Global Internal Audit Standards™

    Nowe Standardy mówią jasno – jako audytorzy jesteśmy częścią organizacji, i – oczywiście zachowując pełen obiektywizm – pomagamy jej osiągnąć właściwe cele.

    Roczne sprawozdanie o udzielonych zamówieniach a likwidacja gminnej jednostki budżetowej

    Na jakim podmiocie ciąży obowiązek złożenia rocznego sprawozdania o udzielonych zamówieniach w przypadku likwidacji gminnej jednostki budżetowej?

    Ustawa budżetowa na 2024 rok bez poprawek Senatu. Trafi teraz do podpisu Prezydenta

    Prezydent RP może podpisać ustawę budżetową, ewentualnie - zwrócić się do Trybunału Konstytucyjnego o ocenę zgodności jej zapisów z ustawą zasadniczą.;

    REKLAMA

    Samorządy mogą odetchnąć – w 2024 roku nie będzie obowiązkowego KSeF

    Wdrożenie KSeF budzi wiele emocji, a szczególnie dużo jest ich w jednostkach budżetowych objętych centralizacją. Z uwagi na ich szczególną strukturę, wdrożenie KSeF wiązałoby się w ich przypadku z jeszcze większymi komplikacjami, niż u pozostałych podatników.

    To już ostatni dzień na złożenie części A sprawozdania SP-1. Sprawdź czy wiesz jakie dane w nim wykazać.

    Sprawozdanie SP-1, czyli sprawozdanie w zakresie podatku od nieruchomości, podatku rolnego i podatku leśnego na stałe weszło do katalogu sprawozdawczości budżetowej. Trzeba poświęcić mu uwagę dwa razy w roku. Po raz pierwszy już w styczniu, bo wójt, burmistrz lub prezydent miasta, jako organy podatkowe właściwe w sprawach podatku od nieruchomości, podatku rolnego oraz podatku leśnego mają obowiązek złożyć część A sprawozdania w terminie do 10 stycznia.

    REKLAMA