| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > Finanse publiczne > Dyscyplina finansów publicznych > Zamknięcie ksiąg rachunkowych - błędy

Zamknięcie ksiąg rachunkowych - błędy

Zamknięcie ksiąg rachunkowych powinno zostać przeprowadzone w taki sposób, aby przygotowane sprawozdanie finansowe przedstawiało w sposób jasny, czytelny i rzetelny sytuację finansowo-majątkową jednostki. Jakie błędy towarzyszą zamknięciu roku w jednostkach sektora finansów publicznych?

8 Brak naliczenia i ujęcia w księgach rachunkowych dodatkowego wynagrodzenia rocznego (trzynastki)

Ewidencja dodatkowego wynagrodzenia rocznego w kwotach brutto następuje pod datą 31 grudnia roku poprzedniego, czyli tego roku sprawozdawczego, którego dotyczy. Należy również pamiętać o zaewidencjonowaniu w ciężar kosztów tego roku obrotowego pochodnych naliczanych od dodatkowego wynagrodzenia rocznego, tj. składek na ubezpieczenia społeczne i na Fundusz Pracy, które obciążają pracodawcę. Jak ująć w księgach rachunkowych zapisy z tym związane, przedstawia schemat 1.

9 Brak przekształcenia wyceny bieżącej składników aktywów i pasywów zaewidencjonowanych na kontach syntetycznych na wycenę bilansową

Wycenę aktywów i pasywów przeprowadza się przynajmniej raz w roku, tj. na dzień bilansowy (art. 28 ustawy o rachunkowości). Jednostki budżetowe oraz samorządowe zakłady budżetowe dokonują tej wyceny na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości z uwzględnieniem postanowień rozdziału 2 rozporządzenia ministra finansów z 5 lipca 2010 r.

1 0 Brak rozliczenia i ujęcia w księgach rachunkowych skutków inwentaryzacji

Artykuł 27 ustawy o rachunkowości nakłada obowiązek rozliczenia wyników inwentaryzacji. Przekłada się to na obowiązek odpowiedniego ich udokumentowania i powiązania z zapisami wynikającymi z ksiąg rachunkowych. Powstałe różnice inwentaryzacyjne podlegają wyjaśnieniu, ujęciu, a następnie rozliczeniu w księgach rachunkowych roku, w którym przypada termin inwentaryzacji. Przez różnice inwentaryzacyjne należy rozumieć:

● niedobory – oznaczają sytuację, w której stan składników wynikający z przeprowadzonej inwentaryzacji jest niższy niż stan tych składników według zapisów wynikających z ksiąg rachunkowych,

● nadwyżki – oznacza sytuację, w której stan składników wynikający z przeprowadzonej inwentaryzacji jest wyższy niż stan tych składników według zapisów wynikających z ksiąg rachunkowych,

● szkody – oznacza sytuację, w której następuje utrata wartości danego składnika w wyniku zmniejszenia jego wartości użytkowych.

Zapisów księgowych dotyczących rozliczenia różnic inwentaryzacyjnych dokonujemy na kontach z grupy kont 240 „Pozostałe rozrachunki”. Mogą to być odrębne konta syntetyczne powstałe z podziału konta 240, np. konto 241 „Rozliczenie niedoborów i szkód”, konto 242 „Rozliczenie nadwyżek”, czy też w ramach rozbudowania analityki bezpośrednio do konta 240.

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

Kadry i płace 2019

reklama

Ostatnio na forum

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

SMM Legal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »