Świadectwo pracy - roszczenia nauczyciela

ZAPAMIĘTAJ!
Wydanie świadectwa pracy nie może być uzależnione od uprzedniego rozliczenia się pracownika z pracodawcą (art. 97 § 1 k.p.).

Niewydanie w terminie świadectwa pracy

Pracownikowi przysługuje roszczenie o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracodawcę wskutek niewydania w terminie lub wydania niewłaściwego świadectwa pracy (art. 99 § 1 k.p.). Odszkodowanie to przysługuje w wysokości wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy z tego powodu, nie dłuższy jednak niż 6 tygodni. Odszkodowanie oblicza się według zasad obowiązujących przy ustalaniu ekwiwalentu pieniężnego za urlop (§ 2 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia o ustalaniu wynagrodzenia w okresie niewykonywania pracy oraz wynagrodzenia stanowiącego podstawę obliczania odszkodowań).

Pracownik musi udowodnić jednak, że pozostawał bez pracy i poniósł wymierną stratę (konkretnie określoną kwotą pieniężną) z powodu uchybienia pracodawcy w terminowym wydaniu świadectwa pracy. Jeżeli pracodawca nie wypłaci odszkodowania, pracownik ma prawo skierować sprawę do sądu pracy.

Nauczyciel może zostać zatrudniony na podstawie umowy o pracę albo na podstawie mianowania. W przypadku mianowania konieczny jest wyższy stopień awansu zawodowego nauczyciela. Na podstawie mianowania można bowiem nawiązać stosunek pracy jedynie z nauczycielem mianowanym lub dyplomowanym (art. 10 Karty Nauczyciela). 

Zobacz również: Świadectwo pracy przy umowie na czas określony

Jednym z warunków zatrudnienia nauczyciela na podstawie mianowania jest możliwość zatrudnienia go w pełnym wymiarze czasu pracy i na czas nieokreślony. W przypadku niespełnienia takiego warunku, stosunek pracy z nauczycielem mianowanym lub dyplomowanym nawiązuje się na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w niepełnym wymiarze (art. 10 ust. 6 Karty Nauczyciela).

ZAPAMIĘTAJ!
Stosunek pracy na podstawie mianowania nawiązuje się z dniem określonym w akcie mianowania, a jeżeli tego dnia nie określono – z dniem doręczenia tego aktu nauczycielowi (art. 13 Karty Nauczyciela).

Stosunek pracy powstały w wyniku mianowania charakteryzują trzy cechy:
1) szerszy niż w zwykłym, umownym stosunku pracy, zakres obowiązków (tzw. dyspozycyjność pracownika),
2) zaostrzona odpowiedzialność (w tym m.in. odpowiedzialność dyscyplinarna, wykraczająca poza kodeksowy katalog kar, znajdujących swe zastosowanie przy pracowniczej odpowiedzialności porządkowej),
3) większa, w stosunku do zwykłego pracowniczego stosunku pracy, jego stabilizacja (glosa do wyroku NSA z 5 marca 1997 r., sygn. akt II SA 1260/96).

Stosunek pracy z nauczycielem zatrudnionym na podstawie mianowania ulega rozwiązaniu:
● na wniosek nauczyciela,
● w razie czasowej niezdolności nauczyciela do pracy spowodowanej chorobą, jeżeli okres tej niezdolności przekracza 182 dni, przy czym do okresu niezdolności do pracy wlicza się również przypadające w tym okresie przerwy obejmujące dni, w których w szkole nie odbywają się zajęcia; w szczególnie uzasadnionych wypadkach okres nieobecności w pracy może być przedłużony o kolejne 12 miesięcy, o ile nauczyciel uzyska prawo do świadczenia rehabilitacyjnego lub zostanie mu udzielony urlop dla poratowania zdrowia,
● w razie orzeczenia przez lekarza przeprowadzającego badanie okresowe lub kontrolne o niezdolności nauczyciela do wykonywania dotychczasowej pracy,
● w razie uzyskania negatywnej oceny pracy,
● w razie cofnięcia skierowania do nauczania religii w szkole
– art. 23 Kart Nauczyciela.

Polecamy serwis: Oświata