Rozliczenie faktur korygujących - nowe zasady od 1 stycznia 2016 r.

Nowe zasady rozliczeń faktur korygujących

Od 1 stycznia 2016 r. obowiązują nowe zasady rozliczania faktur korygujących. Jeżeli korekta przychodu nie jest spowodowana błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką, dokonuje się jej poprzez zmniejszenie lub zwiększenie przychodów osiągniętych w okresie rozliczeniowym, w którym została wystawiona faktura korygująca lub, w przypadku braku faktury, inny dokument potwierdzający przyczyny korekty.

Zatem od tego roku ustawy podatkowe wprowadzają zasadę, że to przyczyna korekty będzie decydowała o momencie dokonania korekty. Korekty spowodowanej błędem rachunkowym lub inną oczywistą omyłką należy dokonać wstecznie. Za niewłaściwe należy uznać posłużenie się przez ustawodawcę nieprecyzyjnym pojęciem „oczywistej omyłki”. Wydaje się, iż powyższe kryterium będzie przedmiotem sporów między podatnikami a organami podatkowymi. Nie każda pomyłka ma bowiem charakter oczywisty. Zastosowana przez ustawodawcę technika legislacyjna może wywołać również wątpliwości co do momentu dokonania korekty o charakterze nie oczywistym, wywołanej np. błędną interpretacją przepisów. Brzmienie przepisu może sugerować, że w takiej sytuacji dopuszczalne byłoby dokonanie korekty na bieżąco. Mam jednak wątpliwości czy taka była rzeczywista intencja ustawodawcy. Z przepisu nie wynika wyraźnie czyje oczywiste błędy – podatnika, czy wystawcy faktury – spowodują obowiązek dokonania wstecznej korekty kosztów. O ile w przypadku błędów spowodowanych przez podatnika odpowiedź wydaje się oczywista, o tyle pewne wątpliwości mogą pojawić się w przypadku błędów spowodowanych przez kontrahentów podatnika.

Polecamy książkę: VAT 2017. Komentarz

Korekty z przyczyn powstałych w terminie późniejszym, już po dokonaniu transakcji zaliczymy np. zwrot nabytego towaru do dostawcy, udzielenie rabatu, podwyższenie lub obniżenie ceny w wyniku ustaleń stron transakcji, które mają miejsce po transakcji należy dokonać na bieżąco.

Zgodnie z nowymi przepisami jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie osiągnął przychodów lub osiągnięte przychody są niższe od kwoty zmniejszenia, podatnik jest obowiązany zwiększyć koszty uzyskania przychodów o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone przychody.

Przepisów nie stosuje się, jeżeli korekta dotyczy przychodu związanego z zobowiązaniem podatkowym, które uległo przedawnieniu.

Jeżeli korekta następuje po likwidacji pozarolniczej działalności gospodarczej, likwidacji działów specjalnych produkcji rolnej albo zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym albo ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub zmianie zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej, zmniejszenia lub zwiększenia przychodów dokonuje się w ostatnim okresie rozliczeniowym przed likwidacją pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, zmianą formy opodatkowania lub zmianą zasad ustalania dochodu w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej.

Analogiczne zasady będą obowiązywały w przypadku korekty kosztów uzyskania przychodów oraz odpisów amortyzacyjnych.

Polecamy w INFORRB:

Czy wartość importu usług należy uwzględnić przy obliczaniu prewspółczynnika

Jak wypełnić PIT-R po wypłacie radnemu diet na przełomie roku

Jak ujmować podatek odliczany z uwzględnieniem prewspółczynnika w deklaracjach VAT