Zapisy w umowie o łącznej wysokości kar umownych

Zapisy w umowie o łącznej wysokości kar umownych

Analizując podaną problematykę, warto w pierwszej kolejności odnieść się do regulacji prawnych ustawy z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (dalej: k.c.), w której zawarto podstawy normatywne kar umownych. Na uwagę zasługują przepisy art. 483 i art. 484 k.c. Z ich treści wynika, że można zastrzec w umowie, iż naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kary umownej).

Kiedy należy się kara umowna?

W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Żądanie odszkodowania przenoszącego wysokość zastrzeżonej kary nie jest dopuszczalne, chyba że strony inaczej postanowiły. Jeżeli zobowiązanie zostało w znacznej części wykonane, dłużnik może żądać zmniejszenia kary umownej, to samo dotyczy przypadku, gdy kara umowna jest rażąco wygórowana.

Co to jest kara umowna?

Na kanwie przytoczonych regulacji prawnych w najnowszym orzecznictwie sądowym akcentuje się, że kara umowna stanowi ryczałtowo określony surogat odszkodowania należnego wierzycielowi z tytułu odpowiedzialności kontraktowej dłużnika, ale tylko wtedy, gdy niewykonanie lub nienależyte wykonanie przez niego zobowiązania niepieniężnego jest następstwem okoliczności, za które ponosi on odpowiedzialność, chyba że strony w umowie zastrzegły (lub przewiduje to przepis szczególny), że odpowiedzialność dłużnika ponoszona jest na zasadzie ryzyka.

(…)

Marcin Nagórek

Fragment artykułu pochodzi z kompleksowej bazy wiedzy INFORLEX. Szukasz wiarygodnych aktualności, porad i artykułów dotyczących zmian w prawie i podatkach, komentarzy ekspertów oraz indywidualnego doradztwa? INFORLEX jest dla Ciebie! Zyskaj bezpłatny dostęp do INFORLEX >>