Świadczenie rehabilitacyjne 2017 r.

Komu przysługuje świadczenie rehabilitacyjne?

Podstawą do otrzymania świadczenia jest ubezpieczenie chorobowe lub ubezpieczenie wypadkowe. Jest to zależne od tego, co było powodem niezdolności do pracy (np. choroba czy wypadek przy pracy). Z grona osób mających prawo do świadczenia rehabilitacyjnego, wykluczone są osoby mające uprawnienia do:

• emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy,
• zasiłku dla bezrobotnych,
• zasiłku przedemerytalnego,
• świadczenia przedemerytalnego,
• nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego,
• urlopu dla poratowania zdrowia.

NOWOŚĆ na Infor.pl: Prenumerata elektroniczna Dziennika Gazety Prawnej KUP TERAZ!

Okres i wysokość świadczenia rehabilitacyjnego

Świadczenie rehabilitacyjne przysługuje przez okres niezbędny do przywrócenia zdolności do pracy. Czas ten nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. O przyznaniu świadczenia, jak i o długości jego przyznania w danym przypadku, będzie decydował lekarz orzecznik ZUS. Wysokość świadczenia rehabilitacyjnego zależy, czy jest przyznane na podstawie ubezpieczenia chorobowego czy wypadkowego. W przypadku ubezpieczenia chorobowego wynosi:

• 90% podstawy wymiaru zasiłku chorobowego - za okres pierwszych trzech miesięcy,
• 75% podstawy wymiaru - za pozostały okres,
• 100% podstawy wymiaru, jeżeli niezdolność do pracy przypada w okresie ciąży.

W przypadku ubezpieczenia wypadkowego:

• w wysokości 100% kwoty będącej podstawą wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe.

Polecamy: Rachunkowość Budżetowa

Świadczenie rehabilitacyjne w świetle ostatniego orzecznictwa

Uchwała Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 2 lutego 2016 r. (III UZP 16/15)

Warunkiem otrzymania świadczenia są pozytywne rokowania na przyszłość. Równocześnie okres pobierania świadczenia nie może być dłuższy niż 12 miesięcy. Jednakże, zgodnie z uchwałą Sądu, nie ma wymogu, aby niezdolność do pracy, będąca podstawą świadczenia, ustała w ciągu tych 12 miesięcy. Wymaga się jedynie przy uwzględnieniu aktualnych wskazań wiedzy medycznej, że może ona ustać i nie ma pewności, że przekształci się z czasowej w utrwaloną niezdolność do pracy.

Zasiłek rehabilitacyjny jest kontynuacją zasiłku chorobowego, spełnia tą samą rolę:

dokończenie procesu leczenia i rehabilitacji leczniczej oraz dostarczenie środków utrzymania stanowiących zabezpieczenie materialne ubezpieczonego, który z powodu choroby jest nadal niezdolny do pracy i nie może odzyskać zdolności do pracy mimo wyczerpania prawa do zasiłku chorobowego.

Wyrok Sądu Najwyższego - Izba Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 31 stycznia 2017 r. (II UK 644/15)

 Idąc w ślad za wspomnianą powyżej uchwałą, Sąd uznał, iż samo rokowanie odzyskania zdolności do pracy jest elementem wystarczającym do uzyskania prawa do świadczenia rehabilitacyjnego. Ponownie zostało podkreślone, że 12 miesięcy wyznacza jedynie maksymalny termin wypłaty tego świadczenia. Jednocześnie ten termin nie określa żadnego warunku dotyczącego przyznania świadczenia rehabilitacyjnego.

Ponadto zaznaczono m.in., iż niezdolność do pracy nie jest czynnikiem jednakowym we wszystkich przypadkach. Oznacza bowiem niemożność powrotu do pracy wykonywanej przed zachorowaniem, nie do jakiejkolwiek pracy.

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. 1998 Nr 137 poz. 887z póz.zm.)

Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa(18 Dz.U. 1999 Nr 60 poz. 636 z późn. zm.)

Ustawa z dnia 30 października 2002 r. o ubezpieczeniu społecznym z tytułu wypadków przy pracy i chorób zawodowych (Dz.U. 2002 Nr 199 poz. 1673 z późn. zm.)