Opłata klimatyczna w 2018 r.

Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych z dn. 12 stycznia 1991 (Dz. U. 1991 Nr 9 poz. 31) (dalej: ustawa o podatkach i opłatach lokalnych) rada gminy może wprowadzić w określonych przypadkach opłatę miejscową, znaną powszechnie jako opłata klimatyczna.

Gdzie obowiązuje opłata miejscowa?

Zgodnie z ustawą o podatkach i opłatach lokalnych, opłata miejscowa może być pobierana za każdą rozpoczętą dobę pobytu w miejscowościach:

-  posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach,

- znajdujących się na obszarach, którym nadano status obszaru ochrony uzdrowiskowej a zasadach określonych w ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z2017r. poz.1056) (dalej: ustawa o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych).

Opłata klimatyczna przyjmowana jest od osób fizycznych  przebywających dłużej niż dobę w celach turystycznych, wypoczynkowych lub szkoleniowych.

Rada Ministrów, uwzględniając przy tym zróżnicowanie warunków regionalnych i lokalnych, określa jakie dokładnie warunki klimatyczne czy krajobrazowe powinna spełniać miejscowość , w której można pobierać opłatę miejscową.

Opłata uzdrowiskowa

Oprócz opłaty miejscowej, wyróżniamy także opłatę uzdrowiskową, która podobnie jak opłata miejscowa może być wprowadzona przez radę gminy.  Tego typu opłata dotyczy pobytu w miejscowościach znajdujących się w obszarach, którym nadano status uzdrowiska na zasadach określonych w ustawie o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Taka opłata pobierana będzie od osób fizycznych, które przebywają w takiej miejscowości nie tylko w celach turystycznych, ale także zdrowotnych.

Wysokość opłat w 2018 r.

Oczywiście władze gminy nie mogą arbitralnie narzucić wysokości opłaty klimatycznej, maksymalne stawki określa w drodze rozporządzenia Minister Finansów. Zgodnie z jego brzmieniem w 2018 r.:

- stawka opłaty miejscowej w miejscowościach posiadających korzystne właściwości klimatyczne, walory krajobrazowe oraz warunki umożliwiające pobyt osób w tych celach, nie może przekroczyć 2,22 zł dziennie,

- stawka opłaty miejscowej w miejscowościach posiadających status obszaru  ochrony uzdrowiskowej nie może przekroczyć 3,14 zł dziennie,

- stawka opłaty uzdrowiskowej nie może przekroczyć  4,33zł dziennie.

Kto nie płaci opłaty miejscowej i uzdrowiskowej?

Należy także wspomnieć o pewnych wyjątkach, w których opłata klimatyczna nie jest egzekwowana. Otóż opłaty miejscowej oraz opłaty uzdrowiskowej nie pobiera się:

- pod warunkiem wzajemności  – od członków personelu przedstawicielstw  dyplomatycznych i urzędów konsularnych oraz innych osób zrównanych z nimi na podstawie ustaw, umów lub zwyczajów międzynarodowych, jeżeli nie są obywatelami polskimi i nie mają miejsca pobytu stałego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;

- od osób przebywających w szpitalach;

- od osób niewidomych i ich przewodników;

- od podatników podatku od nieruchomości z tytułu posiadania domów  letniskowych położonych w miejscowości, w której pobiera się opłatę miejscową albo uzdrowiskową;

-od zorganizowanych grup dzieci  młodzieży szkolnej.

Co ważne od osób, od których pobierana jest opłata uzdrowiskowa, nie pobiera się już dodatkowo opłaty miejscowej.