Obiekty sportowe udostępniane stowarzyszeniom a zwolnienie z podatku

Sprawa dotyczyła Centralnego Ośrodku Sportu, który jest instytucją gospodarki budżetowej, utworzoną w celu realizacji zadań publicznych z zakresu kultury fizycznej. W ramach prowadzonej działalności udostępnia między innymi obiekty sportowe do bezpłatnego korzystania przez stowarzyszenia, których celem statutowym jest prowadzenie działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury i sportu. Dodatkowo zajmuje się utrzymaniem obiektów sportowych i zarządzaniem nimi, a także przygotowaniem sportowym reprezentantów Polski do wzięcia udziału w międzynarodowych zawodach sportowych.

Przedstawiając powyższy stan faktyczny Ośrodek wystąpił z wnioskiem o interpretacje, pytając, czy może zastosować zwolnienie z podatku od nieruchomości dla wszystkich gruntów i budynków oraz wyłączenie z opodatkowania dla budowli, gdyż z mocy prawa nie są one wykorzystywane do prowadzenia działalności gospodarczej.

Uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 5 upol zwalnia się od podatku od nieruchomości grunty, budynki lub ich części zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, z wyjątkiem wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej, oraz grunty zajęte trwale na obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży. Jednocześnie zwrócił uwagę na przepisy art. 29 ust. 1a i 1b ustawy o sporcie, zgodnie z którymi wyłączono z definicji działalności gospodarczej działalność Ośrodka w zakresie bieżącego utrzymania obiektów sportowych i zarządzania nimi.

Z powyższym stanowiskiem wnioskodawcy nie zgodził się organ interpretacyjny. Wskazał, że zgodnie ze statutem Ośrodka prowadzi on działalność podstawową oraz może prowadzić inną działalność niż podstawowa. Pierwsza z nich polega na tworzeniu warunków organizacyjnych, ekonomicznych i technicznych dla szkolenia sportowego prowadzonego przez polskie związki sportowe i inne podmioty działające w zakresie kultury fizycznej, w tym realizacja zadań związanych z przygotowaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach lub mistrzostwach, w szczególności poprzez budowę, przebudowę, montaż, remont i utrzymywanie obiektów sportowych, współorganizowanie zawodów sportowych itp. Natomiast przedmiotem działalności innej niż podstawowa jest w szczególności wykorzystywanie posiadanej bazy organizacyjno-technicznej i noclegowej do świadczenia usług promujących sport i turystykę, organizowanie związanych z tym konferencji edukacyjnych i szkoleń oraz świadczenie usług w zakresie turystyki i rekreacji ruchowej. Prowadzenie działalności innej niż podstawowa musi uwzględniać między innymi zasadę, w myśl której przychody z prowadzenia tej działalności będą w pierwszej kolejności przeznaczane na realizację zadań z zakresu działalności podstawowej.

Tym samym organ interpretacyjny podkreślił, że nie każda działalność Ośrodka nie stanowi działalności gospodarczej. Zgodnie z ustawą o sporcie utrzymanie lub zarządzanie tylko takimi obiektami sportowymi, które są wykorzystywane w zakresie szkolenia sportowego w ramach działalności podstawowej (realizacja zadań publicznych), nie jest działalnością gospodarczą. Obiekty te zasadniczo muszą służyć szkoleniu sportowemu, a nie innym celom np. rekreacyjnym czy turystycznym. Podstawowym celem utrzymania takiego obiektu nie może być osiąganie zysków z tytułu odpłatności, ale realizacja zadań publicznych polegających na zapewnieniu odpowiednich warunków do treningu sportowców. Do takich obiektów organ zaliczył np. skocznie narciarskie. Uznał, że są one budowane i utrzymywane w celu realizacji ustawowo określonych zadań publicznych, z uwzględnieniem szeregu wymogów związanych z uprawianiem danej dyscypliny sportowej. Ich przeznaczenie i ograniczona dostępność powoduje, że muszą być wznoszone i utrzymywane ze środków publicznych, ponieważ inaczej by nie powstały. Z tego powodu działalność związana z utrzymaniem i zarządzaniem tego typu obiektami nie jest traktowana jako działalność gospodarcza i może być dotowana z budżetu państwa. Stąd też nie stanowią one przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości, ponieważ nie można ich uznać za "związane z prowadzeniem działalności gospodarczej". Wskazał jednak, że nie można do takiej kategorii obiektów sportowych zaliczyć np. komercyjnych wyciągów narciarskich, basenów kąpielowych, czy też hoteli wykorzystywanych w celach typowo rekreacyjnych. Są to obiekty służące zasadniczo innym celom niż szkolenie sportowe i służą one osiąganiu dochodów uzyskiwanych z tytułu odpłatności.

Odnosząc się natomiast do zwolnienia z art. 7 ust. 1 pkt 5 upol, organ wskazał, że z tego zwolnienia nie może korzystać grunt i budynek, który jest w posiadaniu podmiotu nie mającego statusu stowarzyszenia, nawet w przypadku, gdy prowadzi on działalność wśród dzieci i młodzieży, w zakresie między innymi kultury fizycznej.

Reasumując organ interpretacyjny stwierdził, że brak jest przesłanek do tego, aby Ośrodek mógł korzystać ze zwolnienia od podatku od nieruchomości uregulowanego w art. 7 ust. 1 pkt. 5 upol. Podmiot ten jest instytucją gospodarki budżetowej w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych i nie ma statusu stowarzyszenia. Ponadto Ośrodek posiadający status instytucji gospodarki budżetowej jest przedsiębiorą. Przesądza o tym obowiązek rejestracji w rejestrze przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dlatego też będące w jego posiadaniu grunty, budynki i budowle podlegają opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości według najwyższych stawek. Wyjątek stanowią te przedmioty opodatkowania (budowle, grunty, budynki), które są związane z wykonywaniem wyłącznie działalności podstawowej. O ile jest możliwe ich wydzielenie, to w tym zakresie można przyjąć, iż nie znajdują się one w posiadaniu przedsiębiorcy. O ile takie wydzielenie nie jest możliwe, należy przyjąć, iż ich wykorzystywanie nawet w niewielkim zakresie do działalności gospodarczej przesądza o ich opodatkowaniu.

Interpretację wydaną przez Burmistrza Miasta Szczyrk w pełni poparł WSA w Gliwicach oraz NSA w wyroku z 19.02.2019 r. sygn. II FSK 622/17.

NSA podkreślił, że odpłatne świadczenie usług przez Ośrodek na przykład w związku organizacją zawodów sportowych, czy też udostępnianie bazy sportowej, wyczerpuje kryterium ukierunkowania na osiągnięcie zysku. Zdaniem Sądu działalność taka ma charakter zorganizowany i ciągły, co pozwala na zaliczenie go do podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Zauważył, że organ interpretacyjny ustalił, że Ośrodek jest przedsiębiorcą. Poza sporem pozostawała bowiem okoliczność, iż polskie prawo uzależnia podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej od uzyskania wpisu w rejestrze przedsiębiorców w KRS, albo w ewidencji działalności gospodarczej. Z chwilą uzyskania takiego wpisu, dany podmiot formalnie staje się przedsiębiorcą. W związku z tym sam fakt posiadania gruntów, budynków lub ich części przez przedsiębiorcę upoważnia do zastosowania stawek jak dla gruntów, budynków i budowli związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Wskazując na treść art. 7 ust. 1 pkt 5 upol NSA zauważył, że zwolnienie to ma charakter przedmiotowo podmiotowy. Obejmuje określone nieruchomości lub ich części, jeżeli są one zajęte przez wskazany podmiot (stowarzyszenie) na wyłącznie oznaczony cel (statutową działalność wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury fizycznej i sportu, bądź obozowiska i bazy wypoczynkowe dzieci i młodzieży). Warunkiem zwolnienia podatkowego, jest zatem to, aby grunty, budynki lub ich części były zajęte wyłącznie na potrzeby prowadzenia przez stowarzyszenia statutowej działalności wśród dzieci i młodzieży. Wykorzystanie natomiast tych nieruchomości (lub ich części) dla innych podmiotów (np. osób dorosłych, osób prawnych) oznacza, że nie zostaną spełnione warunki zwolnienia.

Dodał przy tym, że z zawartego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej opisu stanu faktycznego nie wynika, że Ośrodek w ramach prowadzonej działalności udostępnia obiekty sportowe do bezpłatnego korzystania wyłącznie przez stowarzyszenia, których celem statutowym jest prowadzenie działalności wśród dzieci i młodzieży w zakresie oświaty, wychowania, nauki i techniki, kultury i sportu.

Katarzyna Lewandowska

doradca podatkowy w Kancelarii Prawnej Dr Krystian Ziemski & Partners w Poznaniu, konsultant, specjalizuje się w zakresie podatków dochodowych oraz podatków i opłat lokalnych

Dr Krystian Ziemski & Partners Kancelaria Prawna spółka komandytowa w Poznaniu

www.ziemski.com.pl

Artykuł pochodzi z Portalu: www.prawodlasamorzadu.pl