Koszty prac modernizacyjnych i pierwszego wyposażenia

• Jak rozliczyć koszty prac modernizacyjnych i pierwszego wyposażenia

Jak rozliczyć koszty prac modernizacyjnych i pierwszego wyposażenia

Jednostka budżetowa została wyposażona w budynek, który wymagał wykonania prac adaptacyjnych i modernizacyjnych, a po ich wykonaniu zakupu wyposażenia. Było to pierwsze wyposażenie. Poniesione nakłady były ewidencjonowane na koncie 080 – Środki trwałe w budowie (inwestycje). Po zakończeniu prac powstała wątpliwość, kiedy należy dokonać rozliczenia poniesionych nakładów. Czy w chwili zakończenia modernizacji i adaptacji? Czy też po zakupie wyposażenia i oddania budynku do użytkowania łącznie z wyposażeniem?

Redakcja poleca: Ustawa o rachunkowości z komentarzem do zmian (książka)

Trudno jest mówić o pierwszym wyposażeniu w przypadku budynku modernizowanego czy adaptowanego na potrzeby jednostki. Przecież pierwsze wyposażenie to takie, przez które rozumie się zakupy:

a) środków trwałych,

b) wartości niematerialnych i prawnych,

c) pozostałych przedmiotów, które nie spełniają ustawowych wymogów dla środka trwałego, w szczególności wymogu przewidywanej ekonomicznej użyteczności dłuższej niż rok

– realizowane w ramach planu wydatków inwestycyjnych w przypadku nowo wybudowanych obiektów (budynku) lub w razie ich rozbudowy o nową powierzchnię.

Natomiast wyposażenie budynku po modernizacji czy adaptacji będzie kolejnym wyposażeniem, gdyż budynek ten był już kiedyś wyposażany w środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne czy pozostałe przedmioty. I nie ma tu znaczenia, że pierwotne wyposażenie mogło dotyczyć okresu wykorzystywania budynku do innych celów. Dlatego zakup kolejnego wyposażenia nie powinien być traktowany jako pierwsze wyposażenie i nie powinien negatywnie wpływać na termin rozliczenia kosztów inwestycji z tytułu wykonanych i odebranych prac modernizacyjnych czy adaptacyjnych.

Należy pamiętać, że momentem przekwalifikowania poniesionych nakładów inwestycyjnych na środki trwałe czy zwiększenie ich wartości jest zakończenie wszelkich robót, usług czy dostaw przewidzianych do zrealizowania, potwierdzonych komisyjnym odbiorem w formie pisemnego protokołu odbioru, w którym zostanie stwierdzone, czy przedmiot zamówienia został wykonany (dostarczony) bez wad, zgodnie z umową oraz dokumentacją techniczną, jak również czy jest kompletny i zdatny do użytku. W przypadku gdy dla stwierdzenia powyższego wymagane jest uzyskanie pozwolenia na użytkowanie, przekwalifikowanie poniesionych nakładów nie może nastąpić wcześniej niż po uzyskaniu takiego pozwolenia, przy czym pozwolenie to musi być prawomocne.

W sytuacji opisanej w pytaniu jednostka w momencie zakończenia i odebrania prac modernizacyjnych i adaptacyjnych, potwierdzonych odbiorem, powinna dokonać wyceny wartości powstałych składników majątkowych w wyniku przeprowadzonej modernizacji czy też zwiększenia wartości składników istniejących. Powinna zastosować zasady określone w art. 28 ust. 1 pkt. 1 i ust. 8 ustawy o rachunkowości. Zgodnie z nimi cena nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych w budowie, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych obejmuje ogół kosztów poniesionych przez jednostkę za okres budowy, montażu, przystosowania i ulepszenia, do dnia bilansowego lub przyjęcia do używania. Nakłady poniesione na zakup wyposażenia – i to bez względu na to, czy zakupione wyposażenie będzie zaliczone do środków trwałych, pozostałych środków trwałych czy tylko będzie podlegało ujęciu w ewidencji ilościowej – powinny zaś podlegać rozliczeniu po odbiorze poszczególnych dostaw, potwierdzającym uzyskanie przez nich statusu kompletności i zdatności do użytku. ©?

Elżbieta Gaździk

główna księgowa samorządowej jednostki budżetowej

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.).

Polecamy serwis: Rachunkowość budżetowa