| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość budżetowa > ZUS > Ubezpieczenia społeczne > Świadczenia z zabezpieczenia społecznego w Niemczech

Świadczenia z zabezpieczenia społecznego w Niemczech

Od momentu wstąpienia Polski do Unii Europejskiej, obywatele polscy mogą swobodnie podróżować po jej terytorium, osiedlać się czy podejmować pracę. Prawu do swobodnego przemieszczania się towarzyszą dodatkowe gwarancje w dziedzinie zabezpieczenia społecznego. W artykule znajdują się opisy świadczeń, do których mają prawo Polacy w Niemczech, jeżeli spełniają określone tamtejszym prawem wymogi.

Instytucja odpowiedzialna:

Deutsche Verbindungsstelle

 Unfallversicherung – Ausland

[Centralna federacja towarzystw ubezpieczeń od odpowiedzialności pracodawców przemysłowych] www.dguv.de

Wypadki przy pracy i choroby zawodowe

Wypadkami przy pracy są

  • wypadki, które zdarzyły się w czasie wykonywania działań objętych ochroną ubezpieczeniową;
  • wypadki w trakcie dojazdu do pracy.

 Choroby zawodowe to takie, na które ubezpieczony zapada z powodu lub w trakcie wykonywania działań objętych ubezpieczeniem. Istnieje lista 77 uznanych chorób zawodowych. Możliwe jest również udowodnienie, że choroba nieznajdująca się na liście ma charakter choroby zawodowej.

Konieczne jest istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy pracą a wypadkiem/chorobą oraz między wypadkiem/chorobą a uszczerbkiem na zdrowiu.

W związku z wypadkiem lub chorobą można otrzymać szeroki zakres pomocy m.in.:

- w powrocie do pracy, przekwalifikowaniu się, doskonaleniu zawodowym itp.;

- w powrocie do życia społecznego;

 - w rehabilitacji;

- leczenie i opiekę medyczną.

Zasiłek z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

Uprawnienie do pobierania świadczeń z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej utrzymuje się przez cały czas niezdolności do pracy. Wysokość świadczenia odpowiada 80% wynagrodzenia przed okresu niezdolności do pracy. Kwota zasiłku nie może przekraczać ostatniego wynagrodzenia netto. Zasiłek jest przyznawany przez maksymalnie 78 tygodni od momentu, gdy minie uprawnienie do pobierania wynagrodzenia. Wypłata zasiłku kończy się w momencie ustania leczenia szpitalnego lub z chwilą przyznania renty z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej.

Renta z tytułu wypadku przy pracy lub choroby zawodowej

Występuje, jeśli zdolność zarobkowania zmniejsza się co najmniej o 20%. Okres jej otrzymywania to 26 tygodni od zdarzenia będącego przyczyną. Wysokość zależy od stopnia ograniczenia zdolności do pracy, a także od rocznych dochodów z ostatnich 12 miesięcy kalendarzowych przed wypadkiem. Maksymalna wysokość renty to 2/3 wynagrodzenia.

Renty z tytułu zgonu

Jeśli zgon współmałżonka został spowodowany wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, pozostały przy życiu współmałżonek otrzymuje rentę z tytułu zgonu. Renta wynosi 40% rocznych zarobków osoby zmarłej, jeżeli żyjący współmałżonek spełnia następujące warunki:

  • ma co najmniej 47 lat;
  • jest niezdolny do wykonywania pracy lub jest osobą niepełnosprawną;
  • wychowuje dziecko posiadające prawo do renty sierocej.

Osoby młodsze i niewychowujące dzieci mają prawo do otrzymywania, przez dwa lata, renty wynoszącej 30% rocznych zarobków osoby zmarłej. Następnie renta może zostać przedłużona, jeśli:

  • zgon nastąpił przed 1 stycznia 2002 r.;
  • co najmniej jeden z małżonków urodził się przed 2 stycznia 1962 r. oraz małżonkowie pobrali się przed 1 stycznia 2002 r.

Dzieci poniżej 18 lat otrzymują rentę sierocą (Waisenrente). Osoba, która straciła jedno z rodziców, otrzymuje 20% rocznych zarobków osoby ubezpieczonej. W przypadku utraty obojga rodziców jest to 30%. Jeśli dziecko się kształci, renta jest wypłacana do ukończenia przez nie 27 lat.

W pewnych przypadkach, renta może zostać zastąpiona wypłatą odszkodowania jednorazowego (Abfindung).

W przypadku zgonu spowodowanego wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, ubezpieczenie pokrywa także koszty pogrzebu.

Instytucja ubezpieczeń wypadkowych oficjalnie określa, czy wypadek kwalifikuje się jako objęty ubezpieczeniem oraz wskazuje prawo do świadczeń. Nie ma konieczności samodzielnego składania wniosku. Pracodawca musi zgłosić każdy wypadek instytucji ubezpieczenia wypadkowego.

Osoba poszkodowana w wypadku powinna zgłosić się do specjalnego lekarza orzecznika (Durchgangsarzt). Lekarz podejmuje decyzję co do dalszego leczenia we współpracy z właściwą instytucją ubezpieczeniową.

Dalsze informacje można uzyskać na stronie www.dguv.de

Świadczenia minimalne z pomocy społecznej

Prawo niemieckie przewiduje szeroki zakres świadczń w tym zakresie. Mogą je otrzymać m.in.:

  • osoby w wieku poniżej 65 lat, które nie są w stanie zapewnić sobie środków do życia i które są czasowo niezdolne do pracy. Otrzymują wówczas pomoc na przeżycie (Hilfe zum Lebensunterhalt).
  • Osoby, które cierpią na trwałą niezdolność do pracy z powodów medycznych, oraz określone osoby powyżej 65 lat, mogą ubiegać o dodatek do emerytury oraz dodatek z tytułu częściowej niezdolności do zarobkowania (Grundsicherung im Alter und bei Erwerbsminderung).
  • Osoby bezrobotne, które są zdolne do pracy, ale nie posiadają zasobów finansowych mogą ubiegać się o podstawowe świadczenie dla osób poszukujących pracy.
  • Każdy członek kwalifikującego się do świadczeń gospodarstwa domowego może wnioskować o pomoc społeczną na swoje potrzeby. Kwota całkowita wzrasta wraz z wielkością rodziny.

Zgodnie z ustawodawstwem właściwych landów, osoby dotknięte częściową lub całkowitą utratą wzroku pod pewnymi warunkami mogą korzystać z zasiłku z tytułu utraty wzroku i zasiłku opiekuńczego. W niektórych landach osoby dotknięte głuchotą oraz osoby o znacznym stopniu niepełnosprawności mogą również ubiegać się o tego typu pomoc. Prawo do tych świadczeń jest uzależnione od zamieszkania lub od stałego pobytu w danym landzie.

Podstawowa wysokość świadczenia dla całego kraju (w niektórych landach może być inna):

  • głowa gospodarstwa domowego oraz osoby mieszkającej samotnie: 404 EUR;
  • współmałżonkowie lub partnerzy zamieszkujący razem: 364 EUR;
  • dla dzieci do 6 roku życia: 237 EUR;
  • dla dzieci od 7 do 14 roku życia: 270 EUR;
  • dla młodzieży w wieku 15-17 lat: 306 EUR;
  • dla młodzieży powyżej 18 roku życia: 324 EUR.

Stawki standardowe mogą zostać uzupełnione o:

  • dodatki na potrzeby specjalne konkretnych grup (np. dzieci, samotnych rodziców, kobiet w ciąży, osób wymagających specjalnej diety ze względu na szczególne choroby itp.);
  • świadczenia jednorazowe;
  • pakiety edukacyjny dla dzieci i młodzieży.

Instytucja odpowiedzialna za pomoc społeczną podejmuje decyzję w sprawie wniosku o przyznanie świadczenia. Posiada także służby zewnętrze badające warunki życia i pracy.

Źródła oraz dalsze informacje można uzyskać w raportach Komisji Europejskiej:

Twoje uprawnienia do zabezpieczenia społecznego, 2012

Your social security rights in Germany, 2016

Czytaj także

Narzędzia księgowego

POLECANE

Kadry i płace 2019

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

ANGIELSKI DLA KSIĘGOWYCH

Eksperci portalu infor.pl

Ministerstwo Finansów

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »