Opodatkowanie reklamy na przystankach

Sprawa dotyczyła Spółki, której Prezydent Miasta określił wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości od posiadanych przez nią wiat przystankowych z kasetonami reklamowymi i nośników reklamowych.

Z powyższym rozstrzygnięciem Spółka się nie zgodziła uznając, że:

• sporne nośniki reklamowe nie mają trwałego związku z gruntem, wobec czego nie podlegają w ogóle opodatkowaniu, gdyż są to jedynie tymczasowe obiekty budowlane;

• wiaty przystankowe nie mogą być uznane za budowle związane z prowadzenie działalności gospodarczej, wobec tego powinny korzystać z wyłączenia na podstawie art. 2 ust.3 pkt 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych [dalej: upol];

• dodatkowo spółka ma status zakładu pracy chronionej wobec czego korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 4 upol.

Wszystkie zarzuty spółki zostały jednak uznane za bezzasadne zarówno przez WSA w Poznaniu, jak i NSA.

Składy orzekające w analizowanej sprawie zwróciły uwagę przede wszystkim na fakt, że opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają budowle, do których należą m.in. „wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe”. Jednocześnie przywołano utrwalony pogląd judykatury, że cecha „trwałego związania z gruntem” sprowadza się do posadowienia obiektu na tyle trwale, by zapewnić mu stabilność i możliwość przeciwdziałania czynnikom zewnętrznym, mogącym go zniszczyć lub spowodować przesunięcie, czy przemieszczenie na inne miejsce.

Skontrolowane nośniki reklamowe były zamontowane na metalowych nogach (słupach lub rurach), zamocowanych w podłożu poprzez wkopane w ziemię lub przez śruby mocujące rurę do elementów zagłębionych w ziemi (albo do betonowej konstrukcji), czy też na słupach wmurowanych w betonowe bryły. Same tablice reklamowe wykonane zostały z blachy z konstrukcją kasetonową w bilbordach typu CS9 (z zamontowaną reklamą ruchomą). Tym samym stwierdzono, że zastosowanie techniki połączenia obiektu z podłożem, potwierdza, że jest on stabilnie umiejscowiony w przestrzeni, stanowiąc trwały element gruntu. Jednocześnie NSA – przywołując uchwałę w sprawie II FPS 11/13 - zauważył, że bez znaczenia dla uznania danego obiektu za budowlę pozostaje okoliczność, że jest on zarazem tymczasowym obiektem budowlanym.

Polecamy: Rachunkowość Budżetowa

Sąd nie zgodził się również z twierdzeniem, że w analizowanej sprawie powinno znaleźć zastosowanie wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 3 pkt 4 upol. Przypomniano, że na podstawie tego przepisu wyłączone z opodatkowania są tylko budowle zlokalizowane na gruntach zajętych na pasy drogowe dróg publicznych, związanych z działalnością gospodarczą w postaci eksploatacji autostrad płatnych. Jeżeli jednak na gruncie, nawet objętym tym wyłączeniem, zlokalizowana jest budowla związana z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, inną niż eksploatacja autostrad płatnych to podlega ona opodatkowaniu. W tej sprawie sporne obiekty związane były z prowadzeniem przez Spółkę działalności gospodarczej w zakresie agencji reklamy, w konsekwencji nie mogły podlegać wyłączeniu z opodatkowania.

Odnosząc się natomiast do kwestii zwolnienia przewidzianego dla zakładów pracy chronionej, sądy zwróciły uwagę, że nie wszystkie nieruchomości pozostające w posiadaniu takiego przedsiębiorcy automatycznie korzystają ze zwolnienia. Sporne obiekty budowlane nie zostały wymienione w decyzji o nadaniu stronie statusu zakładu pracy chronionej, ani w decyzji wojewody. Ponadto nie można było uznać, że wiaty przystankowe i nośniki reklamowe są zajęte bezpośrednio na prowadzenie zakładu pracy chronionej.

Analizowany wyrok potwierdza dotychczasowe stanowisko orzecznictwa w zakresie opodatkowania urządzeń reklamowych trwale związanych z gruntem. Warto zauważyć, że od września 2015 r. obowiązują przepisy, na podstawie których urządzenia i tablice reklamowe mogą podlegać opłacie reklamowej. Wystąpić to może wyłącznie w gminach, które mają podjęte uchwały w zakresie zasad i warunków sytuowania obiektów małej architektury, tablic reklamowych i urządzeń reklamowych oraz ogrodzeń. W takiej sytuacji kwota zapłaconego podatku od nieruchomości od tablicy reklamowej lub urządzenia reklamowego, zaliczana jest na poczet opłaty reklamowej od tej tablicy lub urządzenia.

Katarzyna Jasińska

doradca podatkowy, konsultant, specjalizuje się w zakresie podatków dochodowych oraz podatków i opłat lokalnych

Dr Krystian Ziemski & Partners Kancelaria Prawna spółka komandytowa w Poznaniu

www.ziemski.com.pl

Artykuł pochodzi z Portalu: www.prawodlasamorzadu.pl