Opodatkowanie VAT opłat za posiłki wydawane przez stołówki szkolne długo budziło wątpliwości. W ich ocenie różniły się jednostki samorządu terytorialnego, organy podatkowe, sądy administracyjne, a także regionalne izby obrachunkowe. Zasady ich rozliczania zależały od przyjęcia jednej z rozbieżnych interpretacji i były różne w różnych regionach kraju. By zapobiec istniejącym rozbieżnościom, w czerwcu 2020 r. Minister Finansów zdecydował się na wydanie interpretacji ogólnej, w której zaprezentował korzystną dla samorządów i zgodną ze stanowiskiem sądów administracyjnych interpretację. Jak się jednak okazało, nie rozwiało to wszystkich wątpliwości jednostek.
Dyrektor szkoły w okresie od 1 września 2019 r. do 30 czerwca 2020 r. przebywał na urlopie bezpłatnym. W międzyczasie wpłynął wniosek dyrektora o rozwiązanie stosunku pracy na podstawie mianowania z zachowaniem 3-miesięcznego wypowiedzenia, który upłynął 31 sierpnia 2020 r. Jednocześnie w piśmie zawarto prośbę o zwolnienie z obowiązku świadczenia pracy w okresie 3-miesięcznego wypowiedzenia. Z dniem 30 czerwca 2020 r. zrzekł się on pełnienia funkcji dyrektora. Jak należało ustalić wymiar urlopu wypoczynkowego za 2020 r., skoro 1 stycznia 2020 r. pełnił on funkcję dyrektora, ale przebywał na urlopie bezpłatnym, zaś od 1 lipca 2020 r. był nauczycielem, ale będącym na wypowiedzeniu. Dodatkowo, posiadał on zaległy „urlop dyrektorski” za rok 2019 r. - 17 dni.
Co roku na potrzeby nauczycieli szkoła prenumeruje różne czasopisma - miesięczniki, dwumiesięczniki czy kwartalniki, np. „Język Niemiecki. Nauczaj lepiej”, „Przegląd Oświatowy”, „Świetlica w szkole”, „Świat Matematyki” „Fizyka w szkole” i inne dotyczące nauczania danego przedmiotu. Mam wątpliwości, który paragraf wydatków zastosować. Czy właściwy będzie paragraf 421 „Zakup materiałów i wyposażenia” czy 424 „Zakup środków dydaktycznych i książek”?
Pracownik instytucji kultury otrzymuje wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 2500 zł i dodatki za prowadzenie warsztatów, które określa regulamin wynagradzania. Zazwyczaj jego miesięczne wynagrodzenie, wraz z tymi dodatkami, opiewa na kwoty od 3000 do 4000 zł. W okresie letnim pracownik ten nie prowadzi warsztatów i wówczas nie osiągnie minimalnego wynagrodzenia. Wypłacimy mu wtedy wyrównanie. Czy jest dopuszczalne, by w umowie o pracę zawrzeć stawkę wynagrodzenia zasadniczego na poziomie 2500 zł z dodatkami, które tylko w niektórych miesiącach mogą pracownikowi nie przysługiwać?