Obszar odpowiedzialności za gospodarkę finansową jednostek sektora finansów publicznych został szczegółowo uregulowany w przepisach prawa. Zgodnie z art. 54 uofp, kierownik jednostki sektora finansów publicznych jest odpowiedzialny za całość gospodarki finansowej tej jednostki. Jednocześnie dla specyficznych przypadków, takich jak likwidacja jednostki budżetowej, nie ma szczegółowych uregulowań prawnych. Praktyka działania jednostek pokazuje, że dużą rolę w pracach z tym związanych odgrywają nie tyle kierownicy jednostek, co osoby, którym powierzono obowiązki głównego księgowego.
Samochód służbowy, objęty dobrowolnym ubezpieczeniem AC, uległ wypadkowi w listopadzie 2018 r. W grudniu ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie na rachunek jednostki. Równowartość otrzymanego odszkodowania została odprowadzona jako dochód budżetowy na rachunek organu (do końca roku nie wiadomo było, czy będzie możliwość i zgoda ubezpieczyciela na naprawę samochodu). Ubezpieczyciel wypłacił odszkodowanie, pomimo że zgłoszona została chęć naprawy samochodu i bezgotówkowe jej rozliczenie. Po odwołaniu wyrażono zgodę na naprawę, z tym że ubezpieczyciel zapłacił warsztatowi różnicę między faktycznym kosztem naprawy a wcześniej przekazanym odszkodowaniem. Pozostała część zostanie przekazana bezpośrednio na rachunek warsztatu. Faktura za naprawę samochodu została wystawiona w pełnej wysokości na jednostkę. Jak w księgach rachunkowych ująć zaistniałą sytuację? Czy część odszkodowania przekazana bezpośrednio przez ubezpieczyciela na rachunek warsztatu stanowi dochód jednostki?
Jesteśmy jednostką budżetową, nie jesteśmy podatnikiem VAT. Chcemy kupić wiklinę od rolnika, który nie prowadzi działalności gospodarczej. Jak powinien być udokumentowany taki zakup? Czy wystarczy rachunek, na którym będą podane dane naszej jednostki z NIP i dane osobowe rolnika jako sprzedawcy? No i oczywiście nazwa towaru, ilość, cena, termin płatności, numer konta i adnotacja "Wystawca rachunku zwolniony podmiotowo z VAT".
Zamawiający opracowując dokumentację postępowania obowiązany jest m.in. do określenia przedmiotu zamówienia jak również dokonania jego opisu. Powyższe jest niczym innym jak wskazaniem, w tym w szczególności potencjalnym wykonawcom, kategorii towarów lub usług jakie zamawiający chce nabyć. Przykładem przedmiotu zamówienia może być np. odbiór odpadów komunalnych od mieszkańców gminy, któremu współtowarzyszyć mogą świadczenia powiązane np. przeprowadzenie działań edukacyjnych lub konkursów dotyczących segregacji odpadów. W praktyce pojawia się pytanie czy nieuwzględnienie, pomimo istnienia po stronie zamawiającego takiego zamiaru, świadczenia dodatkowego w dokumentacji zamówienia może stanowić podstawę do unieważnienia postępowania o udzielenie zamówienia.
Z uzyskanych przez jednostkę informacji wynika, że z § 605 można zapłacić tylko i wyłącznie za te środki trwałe, które księgowane są następnie na koncie 013 „Pozostałe środki trwałe”. Natomiast z § 606 finansuje się wszystkie te zakupy, które księgowane są na koncie 011 „Środki trwałe”. Nie ma żadnej możliwości, aby zapłacić z paragrafu wydatków bieżących (§ 421) niczego, co następnie zaksięgowane będzie na koncie 013. Z § 421 - z pozyskanych informacji - można sfinansować tylko to, co jest kosztem, nie jest środkiem trwałym (ani podstawowym, ani pozostałym). Czy faktycznie wydatki z § 605 i § 606 można w ten sposób uprościć?
